MÜSTEHAKTIR!

MÜSTEHAKTIR!”




Kırılsın artık yüreğimin camı,
Daha ne kadar devam edecek bu sızı?
Tesiri kuvvetli sevdamın sancısı!
Taa öteler de inliyorum,acıtıyor canımı.


Her beşer aklına eseni yapmakta!
Yok mu bu dünyanın bir kanunu arada mazlumlar yanmakta!
Sevdasıyla,zulmu ile nice çiçek solmakta,
Ey kanunları yaratan imdat diyorum aklım isyana kaymakta!


Bunca yaşanan acıdan sonra nerde mazlumun ahı
Ruh bedenden ayrılınca mı ruhların felahı!
Uyku girmiyor gözlerime nerde çawların sefası?
Ey zalimi yaratan,görmez misin canı acıyanları?


İsyan kabul etme bu dimağın yanılması,
Ben acizim bilmem senle konuşmayı,
Konuşunca işte böyle eylerim hatayı,
Ey kalplere hükmeden sen bilirsin kulb-u batını.


Sen bilirisin ne yapacağını
Lakin biz bilmeyiz,acıtırız bu sebepten canı,
Sen eylersin bize güzel olan takvayı,
Ey yerküreyi yaratan sen bilirsin herşeyin aslını.



Bekaları istiyorum hergece,
Nedendir anlamıyorum ruhumun istediği sebepsizce!
Hırsımdan kahrolmak,vurmak kendimi dağlara; saygısızca,
Ne kadar da aldanmışım sorgusuz ve sorumsuzca!


Yan yüreğim şimdi sen yan haline,
Neler bekledim neler yazıldı hanene!
Ummaktan öteye gitmedi düşüncelerin yazıldı yanlışsız deftere
İşte senin hakkettiğin bu,müstehaktır sana ve seni taşıyan talihsiz bedene.